Merkatal Itsasadarra

Munoa Finka

Desconocido, 1860 / R. Bastida, 1918
  • Norabidea: San Ignacio Kalea
  • Ordutegia: Larunbata, 15:00-20:00 / Igandea, 10:00-19:00
30Pertson talde bakoitzeko
30'Visita
Argazkirik ez
Sartzen erraz
NAN
Eskaera handia
Gurutzeta
Lutxana

Ibilbidea: Erabakitzeke

Jauregia 64.652m2-ko hedadura duen Munoa lursailean kokatzen da. Lursaila ez da soilik jauregiarengatik nabarmentzen, berau inguratzen duen ingeles estiloko jardinarengatik ere bai, urmael eta eskulturekin (Nemesio Mogrobejo eta Valentin Dueñasenak) familiak artearenganako zuen gustuaren erakusgarri. Parkea ingeles estiloan natura antzeratzeko diseinatu zuten, bereziki jauregiaren urrutiko puntuetatik zeuden ikuspegien harira. Espezie desberdinetako zuhaitzak (makal, palmondo, sekuoia, zedroak…) elkarren artean nahasten dira eta jardinean zehar bidexka bihurgunetsuetatik ibil daiteke. Jardinean ere nabarmentzen dira “On Kixote Mantxako”-aren pasarteak irudikatzen dituzten azulejuez apainduriko bankuak.

Jauregia 1860koa da, Juan Echevarria La Llanak, Bilboko alkatea birritan eta Bizkaiko Foru Aldundiko Ahaldun Nagusia izandakoak, eraikiarazi zuenean, bere familiaren egoitza izateko, leku pribilegiatu batean, nondik Cadaguaren bokalea nagusitzen baitzen. Eraikinaren jatorrizko proiektua, zeinaren egilea ez dugun ezagutzen (Julian de Salces izan zitekeelakoan gauden arren), eraikin eklektiko bat zen apaindura klasizistarekin. Eraikin hau, egun, jauregiaren erdiko gorputzari dagokio. Eraikin nagusi honetaz gain, inguruan estalpe, nekazaritza eraikin andana bat eta baratzeak zeuden. Jauregia, beranduago, Juan Echevarriaren iloba, Rafal Echevarria Azcaraterena izatera iritsi zen.

1916an Rafaelek Ricardo Bastidari agindu zion eraikina eraberritu zezan.

Bastidari agindutako proiektua, elementu bakartuen (lursailaren sarbiderako ate berri, garaje, pabilioi-baserri baten eraikuntza) gisako esku-hartze txikiez gain, etxea galantagoa zen zerbait bihurtzean zetzan, Bigarren Inperioko frantses estiloko jauregi, frantses estiloarekiko zuten zaletasuna medio. Horretarako, Beaux-Arts mugimenduaren elementu bereizgarri batzuk gehitu zizkion, alboetako dorreak, mantsardak teilatuetan, luxuzko beirateak, kuxin formako pilastrak, Jauregira sartzeko eskailera inperiala, terraza eta kapera bat ere atxikitzen zaizkiona, oraingo honetan Erdi Aroko estiloa, neoerromanikoa jarraituz.

Horretaz gain, barneko diseinuaz arduratu zen, zeinetan “II. Inperio”-ko estiloan ere oinarritu baitzen, eta horma guztiak oihal arranditsuekin estali zituen, sabaietako moldurak, eskuleku landuak eta marmol eta zurezko luxuzko tximiniak diseinatu eta zoruen marketeria lana egin.

Esku-hartzearen ondoren, etxebizitza 624m2 gehiago izatera pasa zen. Elementu bereizgarrienetako bat eskaileraren azpian dagoen galeria bat dugu, familiak udako berotik babesteko gozatzen zuena.

Jauregiaren eraberritzean Ricardo Bastidak jardinean esku hartu izana uste da baina ezin izan da hori dokumentatu. Jakin badakigu, halere, jatorrizko lursailak 3.36 ha zituela eta 1918ko etxebizitzaren handipenarekin, jardina ere handitu zela bere azalera bikoizteraino. Urteen bilakaeran, hainbat proiektuk, Munoa eskola publikoa edo Bilbo Santurtzi lotzen dituen saihesbidea kasu, lursaila eraldatu dute eta jatorrizko jardinaren azalera txikiagotu. Egun espezie desberdinetako 652 zuhaitz eta 100 zuhaixka daude.

Gerra Zibilean Eusko Jaurlaritzaren osasun sailaren egoitza izan zen eta, ondoren, tropa frankistek okupatu eta ibilgailu militarren aparkaleku gisa erabili zuten. Azken erabilera honek kalte handiak eragin zituen.

2014an Barakaldoko Udalak bere hartu zuen lursaila.

 

Agradecimientos: